ஒரு சொல்லில் தொடங்கிய மாற்றத்தின் பயணம்

2014 ஆகஸ்ட் 15. சுதந்திர தினக் கொண்டாட்டத்தின் மேடையில், இந்தியாவின் பிரதமர் நரேந்திர மோடி தன்னை “பிரதமர்” என அல்ல, “பிரதான் சேவக்” என அறிவித்த தருணம், அரசியல் சொற்பயன்பாட்டின் எல்லைகளைத் தாண்டி, ஆட்சியின் மனப்பான்மையை மாற்றிய தருணமாக அமைந்தது.

“பிரதான் சேவக்” — அதிகாரத்தின் உச்சியில் இருப்பவர் தன்னை பிரதமர் என அல்ல, மக்களின் முதன்மை பணியாளர் என வரையறுப்பது. இந்தச் சொல், ஜனநாயகத்தில் பதவி என்பது ஆட்சி செய்யும் உரிமை அல்ல; சேவை செய்யும் பொறுப்பு என்பதைக் கூறியது. அதன்பின், “சேவை”, “கடமை”, “ஜன சேவா” போன்ற சொற்கள் அரசியல் உரையாடலின் மையமாக மாறின.

சேவா தீர்த் – ஆட்சியின் புனித மையம்

பிரதமர் சமீபத்தில் “சேவா தீர்த்” என்ற ஒருங்கிணைந்த நிர்வாக வளாகத்தைத் திறந்து வைத்தார். இந்த வளாகத்தில் பிரதமர் அலுவலகம், தேசிய பாதுகாப்பு கவுன்சில் செயலகம், அமைச்சரவைச் செயலகம் ஆகியவை ஒரே இடத்தில் செயல்படுகின்றன.

சுமார் எட்டு தசாப்தங்களாக பிரதமர் அலுவலகம் தெற்கு பிளாக்கில் செயல்பட்டு வந்தது. இப்போது அது புதிய நிர்வாக மையத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. இந்த மாற்றம், (1931 பிப்ரவரி 13) அன்று புது தில்லி இந்தியாவின் நவீன தலைநகராக அறிவிக்கப்பட்ட 95ஆம் ஆண்டு நினைவுநாளில் நடைபெற்றது என்பது வரலாற்றுச் சிறப்புடையது.

தெற்கு பிளாக் இப்போது “யுக யுகீன் பாரத் தேசிய அருங்காட்சியகம்” ஆக மாற்றப்பட்டுள்ளது. மேலும், “கர்த்தவ்ய பவன் – 1 மற்றும் 2” ஆகிய கட்டிடங்களில் நிதி அமைச்சகம், பாதுகாப்பு அமைச்சகம், சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நலத்துறை, கல்வி அமைச்சகம் உள்ளிட்ட முக்கிய அமைச்சகங்கள் செயல்படுகின்றன.

“சேவா” என்பது தன்னலமற்ற சேவை; “தீர்த்தம்” என்பது புனிதத் தலம் அல்லது தடைகளைத் தாண்டும் ஆன்மிகச் சந்திப்பு. ஆகவே “சேவா தீர்த்” என்பது சேவை செய்யும் புனிதப் பொறுப்பின் தலம் என்று பொருள் தருகிறது.

இந்த வளாகத்தில் பொறிக்கப்பட்டுள்ள “நாகரிக் தேவோ பவ” என்ற வாசகம் — “குடிமகன் கடவுளுக்கு ஒப்பானவன்” — ஜனநாயகத்தின் மையக் கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அரசு என்பது மக்களின் சேவைக்காக உள்ளது என்ற தத்துவம் இங்கு கட்டிட வடிவில் வெளிப்படுகிறது.

ராஜ்பாத் முதல் கர்த்தவ்ய பாத் – மொழியில் நிகழ்ந்த புரட்சி

2022 செப்டம்பர் 8 அன்று, டெல்லியின் “ராஜ்பாத்” என்பது “கர்த்தவ்ய பாத் ” என மறுபெயரிடப்பட்டது.

“ராஜ்” என்பது ஆட்சி; “கர்த்தவ்ய” என்பது கடமை. இந்த மாற்றம், ஆட்சியின் மொழியை மாற்றிய அறிவிப்பாக இருந்தது. காலனித்துவ ஆட்சியின் சின்னமாக இருந்த பாதை, ஜனநாயகக் கடமையின் பாதையாக மாறியது.

நகரப் பெயர் மாற்றங்கள் – வரலாற்றின் மீளுருவாக்கம்

ஒரே காலகட்டத்தில் பல நகரங்கள் புதிய பெயர்களை பெற்றன.

அலகாபாத் → பிரயாக்ராஜ் (2018)

பண்டைய “பிரயாக்” என்ற பெயரை மீட்டெடுத்தது.

பைசாபாத் → அயோத்யா (2018)

அயோத்தி என்ற புனித அடையாளத்தை வலுப்படுத்தியது.

அவுரங்காபாத் → சத்ரபதி சம்பாஜிநகர் (2023)

மராத்தியர் வரலாற்றை முன்னிறுத்தியது.

உஸ்மானாபாத் → தாராஷிவ் (2023)

பூர்வீகப் பெயரை மீட்டெடுத்தது.

இந்த மாற்றங்கள் நகரங்களின் பெயர்களை மட்டும் மாற்றவில்லை; அவை வரலாற்றின் பார்வையை மாற்றின.

அமிர்த் காலம் மற்றும் அமிர்த் உத்யான்

இந்த பெயர் மாற்றங்களின் பெரும்பகுதி, சுதந்திரத்தின் 75ஆம் ஆண்டு கொண்டாட்டமான “ஆசாதி கா அம்ரித் மகோத்ஸவ்” காலகட்டத்தில் நிகழ்ந்தவை. அந்தச் சூழலில், ராஷ்ட்ரபதி பவனில் இருந்த “முகல் கார்டன்ஸ்” 2023 ஜனவரி 28 அன்று “அமிர்த் உத்யான்” என மாற்றப்பட்டது.

“அமிர்த்” என்பது சுதந்திரத்தின் இனிமையைக் குறிக்கும் சொல். இது சுதந்திரத்தின் காலத்தை “அமிர்த் காலம்” என அழைக்கும் அரசின் மொழியுடன் இணைந்த மாற்றம்.

கடற்படை கொடி – அடையாளத்தின் அறிவிப்பு

2022 செப்டம்பர் 2 அன்று இந்திய கடற்படையின் கொடி மாற்றப்பட்டது. செயிண்ட் ஜார்ஜ் குறியீடு நீக்கப்பட்டு, மராத்தியர் பேரரசர் சத்ரபதி சிவாஜி மஹாராஜ் அவர்களின் முத்திரை சேர்க்கப்பட்டது.

இது இந்திய கடற்படை வரலாறு பிரிட்டிஷ் ஆட்சியில் தொடங்கியது அல்ல; இந்திய நாகரிகத்தின் நீண்ட கடல்சார் மரபில் இருந்து வருகிறது என்ற அறிவிப்பு.

முடிவுரை – அடையாள மறுசீரமைப்பின் அரசியல்

“பிரதான் சேவக்” என்ற சொல்லில் தொடங்கிய பயணம், “சேவா தீர்த்” என்ற நிர்வாக மையத்தில் கட்டிட வடிவம் பெற்றுள்ளது. “ராஜ்” என்ற சொல்லிலிருந்து “கர்த்தவ்ய” என்ற சொல்லுக்கு மாறிய பாதை, நகரங்களின் பெயர் மாற்றங்கள், “அமிர்த்” என்ற புதிய காலச் சொல் — இவை அனைத்தும் ஒரே சிந்தனையின் தொடர்ச்சிகள்.

இந்த மாற்றங்கள் காலனித்துவ மனப்பான்மையிலிருந்து விடுபட்டு, பண்டைய மற்றும் உள்ளூர் அடையாளத்தை முன்னிறுத்தும் முயற்சியை பிரதிபலிக்கின்றன. அதிகாரத்தின் மையத்தில் சேவை இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.

இவை வெறும் பெயர் மாற்றங்கள் அல்ல.

இவை நினைவக மாற்றங்கள்.

இவை அடையாள மறுசீரமைப்புகள்.

ஒரு நாடு தன்னை எப்படி காண விரும்புகிறது என்பதை இவை காட்டுகின்றன. “நாம் யார்?” என்ற கேள்விக்கு அரசியல் அளிக்கும் பதிலாக இவை விளங்குகின்றன.

அதிகாரத்தின் உச்சியில் சேவை இருக்க வேண்டும்.

ஆட்சியின் மையத்தில் குடிமகன் இருக்க வேண்டும்.

இந்த அடையாளப் புரட்சி, இந்தியாவின் அரசியல் மற்றும் கலாச்சாரப் பயணத்தில் ஒரு புதிய அத்தியாயமாகப் பதியப்பட்டுள்ளது.